Áherslur
Ég hef alla tíð aðhyllst hina klassísku sjálfstæðisstefnu um frelsi til athafna og tækifæri allra til að láta að sér kveða. Ég tel að sjaldan hafi verið jafn mikilvægt að standa vörð um þessi grunngildi sjálfstæðisstefnunnar og nú þegar ríkið hefur fengið fjölda fyrirtækja í fangið og höft hafa verið sett á utanríkisviðskipti.
Allir þurfa að forgangsraða verkefnum sínum á hverjum tíma. Það þurfa íslenskir stjórnmálamenn einnig að gera. Þessa dagana og næstu misserin eru tiltekin verkefni brýnni en önnur. Ég reifa mínar hugmyndir í þeim efnum sérstaklega hér neðar.
Lágir skattar og ráðdeild
Stöðva þarf áralanga og linnulausa aukningu útgjalda ríkis og sveitarfélaga og skapa þannig raunverulegri verðmætasköpun svigrúm. Lækka þarf skatta myndarlega svo heimili og fyrirtæki geti greitt skuldir sínar og hafið uppbyggingu að nýju. Lækka þarf framfærslukostnað heimila og fyrirtækja með auknu frelsi til innflutnings matvæla og lækkun og einföldun á vörugjöldum og tollum. Afnema þarf höft eins og nýju gjaldeyrislögin. Auka þarf rými einstaklinga til atvinnurekstrar með því að ríkið dragi sig í hlé á sem flestum sviðum og losi sig úr starfsemi eins og verslun og fjölmiðlun, að ekki sé minnst á fjármálastarfsemina.
Fyrst og fremst þarf að lækka tekjuskatt einstaklinga til að koma í veg fyrir að skattbyrði aukist um leið og menn bæta hag sinn. Raunhæft markmið á næsta kjörtímabili er að ríkið lækki tekjuskatt sinn af einstaklingum niður í það sama og það leggur á fyrirtæki eða í 15%. Þá yrði tekjuskattur einstaklinga innan við 30% að meðtöldu útsvari til sveitarfélaga.
Nýtum og njótum
Við þurfum að virkja aflið í einstaklingunum og frjálsum félögum þeirra, bæði fyrirtækjum og áhugamannafélögum, til að vernda náttúruna og bæta umhverfið. Það er mikilvægt að ríkið grípi ekki fram fyrir hendurnar á þessum aðilum og það er í raun hlutverk Sjálfstæðisflokksins að koma í veg fyrir að það gerist. Frjálst framtak hefur skilað okkur miklum árangri á öðrum sviðum og við verðum að nýta það í umhverfismálunum.
Velferð
Við megum ekki missa sjónar á því að velferðarkerfið á að vera fyrir þá sem þurfa á aðstoð að halda en ekki hina sem nóg hafa. Við verðum að sporna gegn þeirri þróun, sem orðið hefur á síðustu árum, að tekjuháir einstaklingar fái hæstu bæturnar úr sameiginlegum sjóðum okkar.
Jöfn tækifæri
Allir þurfa tækifæri til að láta til sína taka. Við þurfum að halda áfram að ryðja hindrunum úr vegi fyrir einstaklingsframtaki á sem flestum sviðum. Þetta á ekki síst við um mennta- og heilbrigðismál þar sem við getum eflt og bætt þjónustuna með auknu sjálfstæði stofnana og starfsmanna þeirra. Fjölbreytt framtak hraðar þróun á þessum sviðum. Við einkavæðingu fjármálafyrirtækja þarf að tryggja að ábyrgð af rekstri þeirra lendi ekki á ríkinu og skattgreiðendum. Til að draga úr tortryggni við sölu hlutafjár ríkisfyrirtækja má senda landsmönnum öllum stóran hluta í pósti.
Öryggi og réttarríki
Það er frumskylda ríkisvaldsins að tryggja frelsi og öryggi borgaranna. Það er okkur öllum mikilvægt að búa við öryggi, hvort sem er á heimilum okkar eða á ferð um bæinn og vegi landsins. Mikilvægi góðrar löggæslu helst í hendur við virðingu borgaranna fyrir lögum og reglum. Einfaldar og skýrar reglur styrkja réttarríkið og auðvelda löggæslu.
Næstu vikur
Það er óhjákvæmilegt að endurskoða peningamálastefnu Seðlabankans og stjórn ríkisfjármála með það að markmiði að þessi tvö stjórntæki vinni saman.
Það er einnig mikilvægt á næstu misserum að taka afstöðu til þess hvort að krónan verði hér áfram gjaldmiðill til lengri tíma litið. Ég hef enga sannfæringu fyrir kostum þess að ganga í Evrópusambandið. Að mínu mati verður evran því ekki tekin upp á þeirri forsendu. Að mínu mati eru hins vegar aðrar leiðir vel færar komist menn að þeirri niðurstöðu að annar gjaldmiðill sé forsenda stöðugleika í efnahags- og atvinnulífi hér á landi.
Ríkisfjármálin þarf að taka föstum tökum. Í því sambandi er nauðsynlegt að hverfa frá hinum hefðbundna flata ríkisskurði þegar kemur að því að draga úr ríkisútgjöldum. Stjórnmálamenn verða að hafa kjark og þor til þess að skoða hvern einasta útgjaldalið með það fyrir augum að taka afstöðu til þess hvort hann eigi yfirleitt áfram heima á fjárlögum.
Eitt það mikilvægasta sem liggur fyrir ríkisstjórninni í dag er að ákveða hvað verður um þau fyrirtæki sem lent hafa í fangi ríkisins á síðustu vikum. Afar brýnt er að skýr stefna sé sett fram um sölu ríkisfyrirtækja á borð við bankana. Öðruvísi verður efnahagslífið ekki endurreist. Einkavæðing bankanna þarf að ganga snurðulaust fyrir sig og í sátt við almenning. Ég var þeirrar skoðunar, er einkavæðing bankanna hófst um aldamótin, að gera alla landsmenn að hluthöfum að stórum hlut í þeim, t.d. með því að senda hverjum og einum hlutabréf. Ég tel að þessi leið hafi aldrei átt eins vel við og nú. Um leið tel ég að þetta yrði til þess að flýta fyrir endurreisn virks hlutabréfamarkaðar hér á landi.
