Baráttugleði
mars 12th, 2009
Ég skrifaði grein í Viðskiptablaðið í dag þar sem ég tel að við þurfum að draga lærdóm af þeirri ótrúlegu aukningu ríkisútgjalda sem orðið hefur á undanförnum árum. Aukningin er um 40% frá kosningum 2003 eða um 150 milljarðar sem um það bil sá halli sem gert er ráð fyrir að verði á ríkissjóði á þessu ári.
Fyrsta lexían af þessari miklu útgjaldaaukning er að það skorti aðhald frá tekjuhlið ríkissjóðs. Það hefði þurft að lækka skatta hraðar og meira en gert var til að koma í veg fyrir þessa sjálfvirku útgjaldaaukningu. Hið opinbera heldur áfram að tútna út ef fóðurskammturinn er ekki minnkaður. Í öðru lagi ættu menn að læra það af þessu að mikilvægt er hafa borð fyrir báru í fjármálum. Mjög fáir fara í gegnum lífið án þess að tekjur dragist verulega saman um hríð eða eignir rýrni í verði. Þriðji lærdómur sem draga má af þessu er að menn verða að velja og hafna. Ríkið er tálsýnin mikla um að allir geti fengið allt á kostnað annarra. Þótt tekjur aukist tímabundið eru þær ekki næg ástæða til að stofna til nýrra útgjalda. Það er ekki sjálfsagt að allar nýjar tekjur fari jafnharðan út sem kostnaður við ný og aukin verkefni hins opinbera.
Í greininni vík ég einnig að því að vinstri flokkarnir stefni leynt og ljóst að því að starfa áfram saman að loknum þingkosningum í vor. Það er því mikilvægt að á framboðslista Sjálfstæðisflokksins veljist baráttuglatt fólk.
Greinina má lesa í greinasafninu.
